Informujemy, iż serwis wykorzystuje ciasteczka (ang. cookies), które usprawniają jego działanie. Dalsze korzystanie z naszej strony, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies. W każdej chwili użytkownik może wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Więcej...

Nasze początki

 

W 1997r. do parafii św. Jakuba Apostoła skierowany został nowy duszpasterz akademicki. Ksiądz Roman Trzciński, od lat zaangażowany w ewangelizację - wcześniej kapłan Archidiecezji Warszawsko-Praskiej,  przez lata działający jako moderator Ruchu Światło-Życie, stanął przed nowym wyzwaniem. Kościół przy pl. Narutowicza znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie 10 akademików. Na terenie parafii mieszka kilka tysięcy studentów. Mówiąc językiem biblijnym „żniwo doprawdy wielkie”.

Czego szukacie?

W pierwszą niedzielę października na inaguracji roku akademickiego ks. Roman ogłosił nową inicjatywę spotkań dla studentów we wtorek o godzinie 20.00. Przyszło piętnaście osób. I od tego się zaczęło. Ksiądz zapytał studentów czego oczekują, czego szukają. Były różne wypowiedzi. Jedna z nich - pogłębienia życia wewnętrznego. Zostało to w pamięci Księdza, który wspomina po latach: „Człowiek, który rozwija się intelektualnie, który idzie na studia - musi rozwijać się duchowo. I tym mamy się zająć - rozwojem duchowym człowieka.”

Narodziny wspólnoty

Przez pierwsze pięć miesięcy spotkania miały różną formę - katechez, pracy ze Słowem Bożym, dzielenia w grupkach. Na początku było tylko pięć grupek. Wciąż dochodziły nowe osoby. Przenosiliśmy się do innych pomieszczeń. Szybko okazało się, że salka Duszpasterstwa Akademickiego była dla nas zbyt mała. Do wakacji spotykaliśmy się w Kaplicy Zmartwychwstania.

Na początku marca 1998 roku zorganizowaliśmy rekolekcje u Sióstr Służek w Kobyłce. Temat brzmiał: "Będziesz miłował". Pojechały 33 osoby. Pośród medytacji o miłości Bożej uczestnicy przeżyli niezwykłe doświadczenie Ducha Świętego i zrozumieli, że nie są jedynie przypadkowym gronem osób. Zrozumieli, że Bóg oczekuje, by stali się prawdziwą wspólnotą. To właśnie w Kobyłce narodziła się nazwa "Woda Życia", a świętowana przez nas każdego roku rocznica powstania wspólnoty przypada właśnie 8 marca - i liczona jest od tamtych pamiętnych rekolekcji...

Przyjdź, Duchu Święty

Dla całego Kościoła był to niezwykły czas. Zbliżaliśmy się do Wielkiego Jubileuszu 2000 lat chrześcijaństwa i przeżywaliśmy Rok Ducha Świętego. Już dwa lata wcześniej, w dniu Zesłania Ducha Świętego, papież Jan Paweł II skierował do różnych nowych wspólnot, ruchów i stowarzyszeń zaproszenie na „spotkanie z Papieżem" na placu św. Piotra. Powiedział wtedy znamienne słowa:

„Jednym z darów Ducha dla naszej epoki jest z pewnością rozkwit ruchów kościelnych,
które od początku mego pontyfikatu wskazuję jako znak nadziei dla Kościoła i dla wszystkich ludzi”.

Po dwóch miesiącach od spotkania w Kobyłce, na początku maja, przybyliśmy do Kań Helenowskich na rekolekcje pod hasłem: "Przyjdź, Duchu Święty". Podobnie jak wcześniej, tak i do Kań przyjechało ponad 30 osób. I właśnie wtedy przeżyliśmy doświadczenie Chrztu w Duchu Świętym - rzeczywistość niezwykłą, znaną już wówczas w wielu wspólnotach charyzmatycznych - Dar, którym jest sam Duch - Dar, który zupełnie przemienia i uzdalnia do wielkich rzeczy.

Postanowiliśmy wówczas odpowiedzieć na zaproszenie Ojca Świętego i przybyć 30 maja do Rzymu. Choć byliśmy niezwykle małą wspólnotką, właściwie u samych początków, wynajęliśmy autokar i pojechaliśmy... W spotkaniu z Janem Pawłem II przeżyliśmy coś niesamowitego. Tam, w gronie wielu wspólnot, przeżyliśmy Zesłanie Ducha Świętego. Papież mówił wiele o wspólnotach charyzmatycznych, o darach Ducha Świętego, o potrzebie służby. Spotkanie tysięcy ludzi z setek wspólnot nazwał wtedy „wielkim wspólnym świadectwem”. Wydarzenie to, wieńczące Światowy Kongres Ruchów Kościelnych, otworzyło przed ruchami, także przed nami, nowy etap – etap kościelnej dojrzałości. Dlatego zostało ono później nazwane „bierzmowaniem ruchów”.

Jan Paweł II rozpoczął okres Nowej Ewangelizacji. „Otwórzcie drzwi Chrystusowi" - tak mówił. Było to coś niezwykle istotnego. Od tego czasu powstało dużo wspólnot ewangelizacyjnych. I z takiej inspiracji zrodziła się pewnie także nasza wspólnota.    

Ewangelizować, ale jak?

Od początku dostrzegaliśmy, że Pan wzywa nas do ewangelizacji. Nie było w tym nic dziwnego, skoro ks. Roman ewangelizował od wielu lat. Stało się tak, że jeszcze przed wakacjami nasz Pasterz otrzymał zaproszenie do poprowadzenia rekolekcji ewangelizacyjnych w parafii pw. Ducha Świętego w Sopocie. Zebraliśmy grupkę i pojechaliśmy jako ekipa ewangelizacyjna. Posługujący nie mieli jeszcze żadnego doświadczenia w ewangelizacji, pojechali - i znowu doświadczyli niezwykłego dotknięcia Ducha Świętego. Rekolekcje były bardzo udane, a ekipa wróciła pełna zapału i radości. Przeżyliśmy to niezwykle mocno.

Zaraz potem, w lipcu odbyły się dwa turnusy rekolekcji wakacyjnych w Kaniach. Każda grupa liczyła już po 70 osób. I były rekolekcje: „Ewangelizacja OIKOS”. Postawiliśmy sobie pytanie: po co jest nasza wspólnota? Jaki jest cel wspólnoty? Jakie jest zadanie? I właściwe odkryliśmy, że mamy być dla ewangelizacji, że mamy być wspólnotą ewangelizacyjną. Mamy ewangelizować środowisko akademickie – ale nie tylko, bo każdy z nas ma swoje środowisko - na uczelni, w akademiku, w domu. I to środowisko czeka na Jezusa. Posługiwaliśmy się podręcznikiem do ewangelizacji metodą komórkową, która przywędrowała do nas z parafii św. Eustorgiusza w Mediolanie. I tak odkryliśmy ewangelizację oikos. Po wakacjach powstał nowy podział na grupki – 12 grupek, od 12 apostołów, każda grupka z patronem i animatorem. I odkryliśmy, że oikos to znaczy środowisko, do którego jesteśmy posłani. Na spotkania przychodziło coraz więcej ludzi. 12 grupek szybko zamieniło się w 24, a 24 - w 48.

Przebudzenie modlitwy

Młoda, dynamicznie rozwijająca się wspólnota potrzebowała szkoły modlitwy. Zaprosiliśmy liderów Szkoły Nowej Ewangelizacji z Kielc, którzy poprowadzili Kurs Animacji Modlitwy Charyzmatycznej. Ten kurs rozbudził w nas świadomość jak ważną jest we wspólnocie modlitwa uwielbienia i słuchania Słowa Bożego. Ludzie otworzyli się na dar wspólnotowej modlitwy. Spotkania nabrały nowej jakości. Odkryliśmy, że rzeczywiście Duch Święty jest i działa inspirując w nas modlitwę wspólnotową.

Ponieważ dużo nowych ludzi przychodziło do wspólnoty w następnym miesiącu przeprowadziliśmy, z pomocą wspólnoty kieleckiej, Kurs Filip, który był ukierunkowany ewangelizacyjnie, aby ludzie mogli przeżyć spotkanie z Jezusem i oddać Mu swoje życie. Kurs Filip powtarzaliśmy we wspólnocie wielokrotnie. Były też organizowane, co miesiąc, różne rekolekcje o bardzo różnej tematyce i różnym ukierunkowaniu. Dostrzegliśmy, że każdy wyjazd rekolekcyjny wnosił w całą wspólnotę nowy potencjał duchowy jak również stwarzał głębszy rodzaj integracji między ludźmi, którzy będąc razem na rekolekcjach poznawali się i zaprzyjaźniali.

Właściwie przez wszystkie lata rekolekcje wyjazdowe, czy to w weekendy, czy w wakacje (tygodniowe), organizowaliśmy z dużą częstotliwością widząc jak ogromny wpływ mają na kształtowanie się naszej wspólnoty poprzez otwarcie na Ducha Świętego, który w tym szczególnym czasie działa w sercach ludzi.

 

Nowe przestrzenie

Odkryliśmy, że jesteśmy wspólnotą ewangelizacyjną posłaną do studentów. Akademiki otaczają nasz kościół i w pierwszych miesiącach swojego pobytu w parafii ks. Roman sam chodził po akademikach aby poznać środowisko studenckie. Gdy we wspólnocie przeżyliśmy Kurs Paweł, który przygotowuje do ewangelizacji, na ewangelizację w akademikach wyruszyła większa grupa ludzi. Dziś jesteśmy w stanie dotrzeć do wszystkich w ciągu jednego wieczoru. I tak robimy przynajmniej trzy razy w roku.

Nasza wspólnota angażuje się także w ewangelizację uliczną prowadzoną na Starym Mieście w miesiącach wiosenno-letnich. Inną okazją do ewangelizacji są Juwenalia, w które angażujemy się wraz z innymi wspólnotami akademickimi. W okresie Adwentu i Wielkiego Postu często prowadzimy rekolekcje ewangelizacyjne w różnych parafiach i środowiskach.  Angażujemy się w ewangelizację miasta podejmowaną przez różne wspólnoty naszej archidiecezji.

Od 2004 roku zaczęliśmy prowadzić wśród studentów Kurs Alfa. Jest to cykl dziesięciu spotkań o chrześcijaństwie wywodzący się ze środowiska kościoła anglikańskiego. Nasze zaangażowanie w ewangelizację tą metodą bardzo się rozwinęło. Obecnie prowadzimy trzy edycje w ciągu jednego roku akademickiego. Od wielu lat uczestniczymy w konferencjach Alfa, których celem jest szkolenie i dzielenie się doświadczeniem tą metodą.

W 2005r. zaczęliśmy uczestniczyć w międzynarodowym seminarium ewangelizacji komórkowej w Mediolanie, w parafii św. Eustorgiusza. Parafia ta jest dla ewangelizacji komórkowej środowiskiem pionierskim i szkoleniowym, wiele bowiem wspólnot i parafii na całym świecie inspiruje się i szkoli w oparciu o ich doświadczenia.